SEAID Maritime Journal

Η στιγμή που κάποιος πέφτει στη θάλασσα δεν είναι απλώς ένα ατύχημα. Είναι μια απότομη μετάβαση από τον έλεγχο στο χάος. Και εκεί, μέσα σε δευτερόλεπτα, αποκαλύπτεται η αλήθεια: οι περισσότεροι δεν είναι έτοιμοι. Το μεγαλύτερο λάθος δεν είναι ότι δεν ξέρουν τι να κάνουν. Είναι ότι πιστεύουν πως έχουν χρόνο να το σκεφτούν. Η πρώτη αντίδραση σχεδόν πάντα είναι λανθασμένη. Πανικός, φωνές, απότομες κινήσεις. Κάποιος τρέχει στο τιμόνι χωρίς σχέδιο, άλλος ψάχνει σωσίβιο, κάποιος απ

Στη σιωπή της θάλασσας της Βουλιαγμένη, εκεί όπου το φως σβήνει απότομα και ο βυθός ανοίγει σαν πληγή, υπάρχει ένα σημείο που οι άνθρωποι δεν τόλμησαν ποτέ να ονομάσουν απλά «γεωλογικό σχηματισμό». Το είπαν «Πηγάδι του Διαβόλου». Όχι γιατί είδαν κάτι υπερφυσικό, αλλά γιατί ένιωσαν κάτι που δεν μπορούσαν να εξηγήσουν. Για γενιές, ψαράδες μιλούσαν για μια άβυσσο χωρίς τέλος, για νερά που «ρουφάνε», για σιωπές που βαραίνουν το στήθος πριν ακόμα βουτήξεις. Κάποιοι ορκίζονταν πως

Το πρόσφατο περιστατικό στη Βουλιαγμένη, με δύτη που αγνοείται σε θαλάσσιο πηγάδι, δεν είναι απλώς μια ακόμα είδηση. Είναι μια υπενθύμιση που έρχεται ήσυχα αλλά βαριά: η θάλασσα δεν συγχωρεί την υπερεκτίμηση. Η αυτόνομη κατάδυση, όσο οικεία κι αν φαίνεται, δεν είναι μια απλή δραστηριότητα αναψυχής. Είναι μια είσοδος σε ένα περιβάλλον όπου η φυσική, η βιολογία και τα ανθρώπινα όρια λειτουργούν με απόλυτους κανόνες. Και αυτοί οι κανόνες δεν διαπραγματεύονται. Η μεγαλύτερη παγίδ

Η λέξη «πόλεμος» δημιουργεί εικόνες πυρών και εκρήξεων. Για ένα yacht ή ένα μικρό σκάφος αναψυχής, όμως, η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη και λιγότερο κινηματογραφική. Σε θαλάσσιο περιβάλλον έντασης, το βασικό πρόβλημα δεν είναι ότι κάποιος στοχοποιεί εσένα προσωπικά. Το πρόβλημα είναι ότι διαταράσσεται ολόκληρο το σύστημα μέσα στο οποίο κινείσαι. Πλοήγηση, επικοινωνίες, χρόνοι ανταπόκρισης, έλεγχοι, εγκληματικότητα ευκαιρίας. Η θάλασσα γίνεται ασταθής όχι μόνο από τον καιρ

Ο καλοκαιρινός καπετάνιος εκπαιδεύεται άτυπα σε ένα περιβάλλον χαμηλότερης πίεσης. Η επαναλαμβανόμενη επιτυχής έκβαση εξόδων σε ευνοϊκές συνθήκες δημιουργεί σταδιακά μια εσωτερική αίσθηση επάρκειας, η οποία όμως βασίζεται σε διαφορετικές παραμέτρους κινδύνου. Η εμπειρία παραμένει πραγματική, αλλά το πλαίσιο μέσα στο οποίο αποκτήθηκε δεν είναι μεταβιβάσιμο χωρίς προσαρμογή. Τον χειμώνα αλλάζει πρώτα το setup του σκάφους. Η εργονομία μετατοπίζεται από την άνεση στη λειτουργικότ

Η θάλασσα δεν λειτουργεί με τους κανόνες της στεριάς. Στη στεριά, το συμβάν ενεργοποιεί σύστημα. Στη θάλασσα, το συμβάν ενεργοποιεί άνθρωπο. Και αυτός ο άνθρωπος είναι ο κυβερνήτης. Ο όρος first responder ιστορικά ανήκε σε διασώστες, πυροσβέστες, επαγγελματίες υγείας. Όμως η επιχειρησιακή πραγματικότητα της θάλασσας έχει μετατοπίσει αυτό το όριο. Η καθυστέρηση πρόσβασης, η γεωγραφική απομόνωση, οι περιβαλλοντικοί παράγοντες και η αβεβαιότητα της εκκένωσης δημιουργούν ένα κενό

Ζούμε σε μια εποχή όπου όλα πιστοποιούνται με ένα webinar, ένα τεστ πολλαπλής επιλογής και ένα αυτόματο email, κάποιος λαμβάνει “πιστοποίηση” Πρώτων Βοηθειών, χωρίς να έχει συμπιέσει ποτέ στέρνο. Χωρίς να έχει ανοίξει αεραγωγό. Χωρίς να έχει διαχειριστεί πανικό. Αυτό δεν είναι πρόοδος. Είναι παράδοξο. Τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα μετά την πανδημία, η αγορά γέμισε με online προγράμματα που υπόσχονται επάρκεια σε αντικείμενα κατεξοχήν πρακτικά. Η ευκολία, το χαμηλό κόστος παρ

Παρά το γεγονός ότι στη θάλασσα κινούνται χιλιάδες χειριστές με ελλιπή εκπαίδευση, περιορισμένη εμπειρία και συχνά λανθασμένη νοοτροπία, τα ατυχήματα δεν είναι αριθμητικά όσα θα περίμενε κανείς. Αυτό όμως δεν αποτελεί ένδειξη ασφάλειας. Είναι μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση, που στηρίζεται περισσότερο στη συγκυρία και λιγότερο στην ικανότητα. Επιστημονικά, το φαινόμενο εξηγείται πρώτα απ’ όλα από τη χαμηλή έκθεση σε πραγματικό κίνδυνο. Μελέτες ανθρώπινων παραγόντων στη ναυσιπλοΐα