All Posts

Στη θάλασσα, ο τραυματισμός του skipper δεν είναι απλώς ένα ιατρικό περιστατικό. Είναι ρήξη στη δομή. Είναι η στιγμή που η ηγεσία χάνεται απότομα και το σκάφος περνά σε μια επικίνδυνη μεταβατική φάση, όπου όλα συνεχίζουν να κινούνται αλλά κανείς δεν είναι βέβαιος ποιος αποφασίζει. Η θάλασσα δεν επιβραδύνει, ο άνεμος δεν περιμένει, και το πλήρωμα καλείται να λειτουργήσει χωρίς το σημείο αναφοράς του. Το πιο επικίνδυνο διάστημα δεν είναι τα δευτερόλεπτα του τραυματισμού. Είναι

Στο ιστιοπλοϊκό, η μάτσα είναι από τα πιο γνώριμα αντικείμενα του σκάφους. Την έχεις μπροστά σου, την εμπιστεύεσαι, τη θεωρείς ελεγχόμενη. Κι όμως, είναι ένας από τους πιο ύπουλους μηχανισμούς τραυματισμού στη θάλασσα. Όχι γιατί κόβει ή τρυπά, αλλά γιατί χτυπά με ενέργεια που συχνά δεν γίνεται άμεσα αντιληπτή. Η μάτσα λειτουργεί σαν μακρύς μοχλός. Όταν αλλάζει πορεία απότομα — σε jibe, σε λάθος χειρισμό, σε ριπή — μεταφέρει μεγάλη κινητική ενέργεια σε μικρό σημείο επαφής. Το

Όποιος έχει περάσει ώρες στη θάλασσα ξέρει ότι τα σοβαρά περιστατικά δεν έρχονται με θόρυβο. Έρχονται σιωπηλά. Ο τραυματισμός από προπέλα είναι από εκείνους τους μηχανισμούς που, όσο κι αν έχουν περιγραφεί στη χειρουργική βιβλιογραφία και στην εμπειρία διασωστών, εξακολουθούν να υποεκτιμώνται στο σκάφος. Όχι από αδιαφορία, αλλά από άγνοια του πώς ακριβώς καταστρέφει το ανθρώπινο σώμα. Η προπέλα δεν προκαλεί ένα τραύμα. Προκαλεί μια αλληλουχία τραυμάτων σε ελάχιστο χρόνο. Κάθε

Κάθε χρόνο στα Θεοφάνια η εικόνα επαναλαμβάνεται σχεδόν τελετουργικά. Άνθρωποι κάθε ηλικίας στέκονται στην άκρη του νερού, κάνουν τον σταυρό τους και μπαίνουν στη θάλασσα μέσα στον χειμώνα. Η στιγμή είναι φορτισμένη, καθαρή, σχεδόν ποιητική. Κανείς όμως δεν σκέφτεται τι συμβαίνει μέσα στο σώμα τα πρώτα δευτερόλεπτα μετά την επαφή με το παγωμένο νερό. Εκεί ακριβώς, στη σιωπή των πρώτων αναπνοών, κρύβεται ο πραγματικός κίνδυνος. Το ανθρώπινο σώμα δεν είναι φτιαγμένο για αιφνίδι

Η θάλασσα έχει έναν ύπουλο τρόπο να σε νανουρίζει. Όταν όλα κυλούν ομαλά, όταν ο καιρός είναι «καλός», όταν το σκάφος πλέει ήσυχα και το πλήρωμα γελάει, γεννιέται μέσα σου εκείνη η φράση που δεν ειπώθηκε ποτέ δυνατά αλλά καθορίζει τα πάντα: δεν θα τύχει σε εμάς . Είναι η πιο επικίνδυνη σκέψη που μπορεί να περάσει από το μυαλό ενός καπετάνιου. Όχι γιατί είναι κακόβουλη, αλλά γιατί είναι ανθρώπινη. Όσοι έχουν γράψει ώρες στη θάλασσα ξέρουν ότι τα σοβαρά περιστατικά σπάνια ξεκιν